منجمان فرج

 فرشتگان سما ائتلاف مي كردند

 به گرد بستر نرگس طواف مي كردند

 به زير سايه ي محراب سبز گهواره

 پيمبران  خدا  اعتكاف  مي كردند

 و رودهاي بهشتي به اشك شوق ظهور

  زلال آبي خود را مضاف مي كردند

 تمام دوزخيان را ملائكه  ز عذاب

 به يمن خنده ي مهدي معاف مي كردند

 قمررخان سماوات تيغ  مژگان را

 به محض ديدن پلكش غلاف مي كردند

 پريوشان به كنار ضريح چشمانش

 به زشت بودن خود اعتراف مي كردند

 مقربان الهي  براي  ديدن  او

 خريدهاي  كلان كلاف  مي كردند

 چقدر مردم عاشق  كبوتر دل را

 روانه سمت حوالي  قاف  مي كردند

 سحر در اوج نگاهش، هزار اختر را

 منجمان فرج  اكتشاف  مي كردند

                                                          ۸۵/۰۵/۱۲

 عيد كسب

 اين ريسه ها مرا ز شما دور مي كند

 چشم دل  ضعيف  مرا كور مي كند

 در ذهن  بي نمازترين عاشقان تان

 چندين چراغ جلوه اي از طور مي كند

 اين  زرق وبرق  سبز كليمم نمي كند

 بدتر مرا ز طور شما دور مي كند

  اشك فراق  منتظران  ظهور را

 مطرب  درون خمره ي انگور مي كند

 امسال هم دوباره مگس هاي شهر را

 شيريني ولاي  تو  زنبور  مي كند

 باني خرج هيئت مان را نگاه  كن

 دارد هواي نفس  چه مغرور مي كند!

 مداح هاي  پاكتي اهل  كسب  را

 اين عيد و جشن هاست كه مسرور مي كند

 آقا دلم عجيب گرفته ست، كي مرا

 تاثير  خنده هاي  تو منصور  مي كند؟

                                                                                ۸۷/۰۶/۰۲