*گریه غروب*

تنها چرا نشسته, مگر گریه می کند؟              چون شمع شعله وربه نظر گریه می کند

 ازمردم مدینه شنیدم که روزها                      می آید و ز داغ پسر گریه می کند

بالای چار صورت قبری که ساخته                 با دیده های سرخ جگر گریه می کند

با ذکر جانگداز -حسینم غریب- بود                 دائم زند به سینه و سر گریه می کند 

 از سوز روضه خواندن این مادر شهید           هر عابری میان گذر گریه می کند

گاهی دلش برای علی تنگ می شود               گاهی برای روضه ی در گریه می کند

                                  بغض نگاه باد صبا گفت با دلم

                              دیگر غروب شد, چقدر گریه می کند!!

                                                                               وحید قاسمی ازمجموعه: مادر اشک(۲)